--- Vertaald door vertaalsysteem.nl ---
verspreiding van dit studiemateriaal is illegaal! (www.anti-piracy.nl)
Er zijn wereldwijd meer dan 550 miljoen vuurwapens in omloop.
Dat is één vuurwapen voor elke twaalf personen op aarde.
De enige vraag is:
'Hoe bewapenen we de andere elf?'
Maak je geen zorgen.
Ik ga niet liegen om mezelf beter voor te doen.
Ik vertel gewoon wat er gebeurd is.
Mijn naam is Yuri Orlov.
Als jongen ging ik met mijn familie naar Amerika.
Maar niet helemaal.
Zoals de meeste Oekraïners, troepten we samen in Brighton Beach.
Het herinnerde ons aan de Zwarte Zee.
Ik zag al snel in dat we van de ene hel in de andere waren beland.
Maar zelfs daar verschijnt wel eens een engel.
Ik aanbad Ava Fontaine al vanaf mijn tiende.
Van mij wilde ze natuurlijk niets weten.
En eigenlijk had ze wel een punt.
De eerste twintig jaar van mijn leven,
was Klein Odessa voor mij, wat het ook voor de sneltrein is.
Het eindpunt.
Klein Odessa, New York - 1982
Over mijn naam heb ik wel gelogen. Die is niet Yuri Orlov.
Joods zijn in de twintigste eeuw was niet vaak een voordeel.
Maar door ons in de jaren '70 als joden voor te doen, ontsnapten we uit de USSR.
Sindsdien is mijn leven niet echt koosjer.
Hoe gaat het, broertje?
Niet echt.
Dat is Vitaly, mijn broertje. Ook hopeloos, maar dat wist hij nog niet.
Yuri, je bent laat.
Mijn vader nam zijn aangenomen identiteit serieus.
Hij was joodser dan joods. Mijn katholieke moeder werd er gek van.
Ik mag geen schaaldieren eten. Dat is niet koosjer.
Je bent niet joods. - Maar ik wil het graag zijn.
De hoed bevalt me.
Hij herinnert ons eraan dat er daarboven iets is.
Dat vind ik prettig.
Ik ga naar het gebed. - Dat doe je niet.
Je bidt meer dan de rabbijn. - Laat me toch met rust mens.
Leer je het dan nooit.
Yuri, vergeet niet om de aanbiedingen bij de Palace te controleren.
In klein Odessa was moord een onderdeel van het leven.
Ook de Russische bendeleden emigreerden vanuit de USSR.
Toen zij naar Amerika kwamen, namen ze al hun ellende mee.
In mijn buurt werd altijd wel een gangster omgelegd,
alleen had ik het nog nooit gezien.
Ik was altijd te vroeg of te laat.
Maar die dag niet.
Het raakte me.
Alsof ik zelf werd neergeschoten.
Je begint een restaurant omdat daar altijd behoefte aan is.
Die dag besefte ik, dat ik in een andere behoefte moest voorzien.
De volgende sabbat ging ik met mijn vader naar het gebed.
Maar niet om nader tot God te komen.
Eli, dit is mijn oudste zoon, Yuri.
Mijn connectie bezorgde me mijn eerste Israëlische uzi's
Je eerste wapen verkopen is als voor de eerste keer seks hebben.
Je hebt geen idee wat je doet,
maar het is spannend en té snel voorbij.
Heren, het nieuwe model uzi.
Veel vuurkracht in een kleine behuizing. 9mm holle punt munitie.
20 uitbreidbare magazijnen van 25 kogels. Vizieren met parallaxcorrectie.
Meegeleverde demper. Een goede terugslagreductie.
40% minder springen van de loop. 60% minder geluid.
Je kunt mij nu vol lood pompen zonder dat de buren het horen.
Maar dan kunnen we natuurlijk geen zaken meer doen.
Ik had een gave voor smokkelen.
En een videocamera was destijds gelukkig net zo groot als een bazooka.
Mijn hele leven liep ik weg voor geweld terwijl ik het juist had moeten opzoeken.
Het zit in onze natuur.
De oudste menselijke skeletten hadden speerpunten in hun ribbenkast.
Waar zat je? Wat als er een klant was gekomen?
God zegene Amerika.
Pas op voor de hond? Die heb je niet eens.
Probeer je mensen bang te maken? - Nee, mezelf.
Dat ik moet oppassen voor de hond in me.
De hond die alles wil neuken wat beweegt, wil vechten en zwakkere honden doden.
Het herinnert me eraan dat ik menselijker moet zijn.
Moet een mens niet soms een hond zijn.
Wat als dat nou je beste deel is? Dat hondendeel.
Wat als je gewoon een hond bent.
Je moet je laten nakijken. - Het stinkt hier.
Ik wilde wat bereiken in mijn leven. Alleen wist ik nog niet wat.
Maar als ik de wapenhandel inging, dan zou ik hoog mikken.
Vitaly, hou op met die onzin. Ik moet met je praten.
Lees je de kranten? - Waarom, dat is toch altijd hetzelfde.
Elke dag schieten mensen elkaar neer.
Weet je wat ik dan doe? Ik kijk welke geweren ze gebruiken
en denk: 'Waarom zijn die niet van mij?' - Ga je een wapenwinkel openen?
Daar zijn er al meer van dan er McDonalds zijn.
Zelfs met alle gangsters in de buurt, zijn de winstmarges te klein.
Je hebt de winstmarges al berekend? - Natuurlijk.
Vergeet die bendeoorlogen. De échte oorlogen, daar zit het grote geld.
Wat weet jij nou van geweren? - Ik weet aan welke kant ik wil staan.
De eerste verkoop is al een feit.
We zijn al bezig.
We? - Ik heb een partner nodig.
Ik weet het niet, Yuri.
Ik heb je borsjtsj geproefd. Je bent absoluut geen meester-kok.
Ik mag er gratis eten, en dat doe ik niet eens
We verdoen ons leven.
Dit is waardeloos.
Dat is waar.
Maar misschien is niks doen beter dan dit.
Ik heb je nodig.
Wapenbroeders.
Heeft u interesse in van de schouder afgevuurde SA-7 luchtdoelraketten?
Het oudere Chinese model.
Niet zo effectief tegen moderne militaire vliegtuigen,
maar dodelijk voor passagiersvliegtuigen. Ik doe ze weg voor 850.
De jaren '80, de Koude Oorlog was verre van ontdooid.
De meeste deals waren tussen regeringen.
Het was grotendeels een privé-club met een vaste voorzitter.
Dat is hem. - Die patser?
Simeon Weisz, Angola, Mozambique, de Exocet raketten op de Falklands.
Hij verkocht al wapens voor het buskruit was uitgevonden.
Ik ben zo terug.
Mr Weisz?
Ze gaan alleen maar even praten.
Kan ik u helpen?
Een gemeenschappelijke vriend, Eli Kurtzman van Brighton Beach,
import/export, verwees me naar u.
Ik heb een zakelijk voorstel. Misschien kunnen we erover praten?
Ik denk dat wij qua handel verschillen.
U denkt u dat ik gewoon wapens verkoop. Dat doe ik niet, ik kies partij.
Maar in de Iran-Irak oorlog verkocht u wapens aan beide partijen.
Misschien zag ik ze beide graag verliezen.
Kogels beïnvloeden regeringen meer dan stemmen.
Je hoort hier niet thuis, vriend. Hier is geen plaats voor amateurs.
Vreemd toch hoe je altijd overschakelt naar je moedertaal als je razend bent.
Of opgewonden.
Je bent prachtig.
Hoe heet je ook alweer?
Vitaly en ik konden alleen nog wapens onder de tafel verhandelen.
Beiroet, Libanon - 1984
Mijn eerste deal sloot ik in Libanon, na de zelfmoordaanslagen.
Maar er was concurrentie.
Als de VS een oorlogsgebied verlaten, laten ze het wapentuig achter.
Nieuwe wapens kopen is goedkoper dan ze mee terugnemen.
We verkopen het per kilo.
Het zijn tweedehands wapens, maar ze werken nog prima.
Hoeveel kilo wil je? - Vijfduizend.
Ik had iets met talen.
Maar al snel kwam ik erachter dat de beste taal die van dollars, dinars,
drachmen, roebels, roepies en ponden is.
Uiteraard pikte het Amerikaanse leger een graantje mee.
De soldij was in de jaren '80 even miezerig als tegenwoordig.
En sommige hoge omes, zoals Luitenant-kolonel Southern,
hadden geld nodig voor hun eigen oorlogjes.
Aangename kennismaking.
Dit is helemaal niks, wisselgeld.
Wat wil je dan, legaal worden? - Nee, nóg illegaler.
Ik zou alles geven voor een bordje kool en aardappelen.
Dit is onze oorlog niet.
We gaan.
Kom op.
Wapens verhandel je net als stofzuigers.
Je belt wat rond, je effent het pad en neemt de bestellingen op.
Bij mij kon iedereen wapens kopen.
Ik leverde aan zowat elk leger behalve het Leger des Heils.
Ik verkocht Israëlische uzi's aan moslims.
Ik verkocht communistische kogels aan fascisten.
Ik mag hopen dat je deze niet verkoopt, Mr Orlov.
Voor persoonlijk gebruik. - Het barst hier van de kogels.
Ik ben nogal schietgraag. - Schietgraag?
Ik leverde zelfs aan Afghanistan toen het tegen de Sovjets vocht.
Aan Osama Bin Laden verkocht ik niets. Niet op morele gronden.
Destijds waren z'n cheques ongedekt.
In het midden van de jaren '80
circuleerden mijn wapens in acht van de tien belangrijkste oorlogsgebieden.
Een dubbel leven leiden lukt best.
Een drie- of een viervoudig leven nekt je uiteindelijk.
Ik had toen een Frans, een Brits, een Israëlisch en een Oekraïens paspoort.
En een Amerikaans studentenvisum, maar dat is weer een ander verhaal.
Ik had zes koffers klaarstaan afhankelijk van wie ik die dag was
en wat mijn reisbestemming was.
Benoorden Cartagena, Colombia - 1989
Zonder handelaren zoals ik zouden sommige landen
geen respectabele oorlog kunnen voeren.
Ik kon de wapenembargo's omzeilen.
Er zijn drie soorten wapenhandel. Wit, de legale handel dus.
Zwart, de illegale handel. En mijn favoriet, de grijze.
Soms maakte ik de transactie zo ingewikkeld
dat ik er zelf amper uitkwam.
Om de ordediensten om de tuin te leiden sprak ik vaak in codetaal.
Raketwerpers waren 'moeders', raketten 'kinderen',
en de AK-47 was de aartsengel.
Yuri hier. Luister, Raoul...
de aartsengel komt morgen aan.
Inderdaad, de hemel zij geprezen. Als ik mijn werk écht goed heb gedaan,
dan houdt zelfs een wapenembargo me niet meer tegen.
Wat is er? Blijf rustig.
Ik begrijp je niet. Wat bedoel je met 'gewaarschuwd'?
Weten ze dan waar we zijn? Waar zijn zij nu?
Hoe lang heb ik nog? Niet lang? Hoezo?
Proberen we ze af te schudden? - Met dit wrak?
Yuri, we moeten hier weg. - Nee, niemand gaat weg.
Trager. Probeer tijd te winnen.
Ja, met Yuri. Haal dat vod weg.
We moeten een andere naam hebben. Iets in dezelfde klasse.
Jij daar, klim overboord. We veranderen de naam. Opschieten.
Natuurlijk moet het kloppen.
Een naam zegt natuurlijk niets.
Is er geen kortere naam?
De registratie van schepen en vliegtuigen vervalsen deed ik wel vaker,
maar nooit op zo'n korte termijn.
Ze veranderen van koers.
Hoe? Kono? Hoe schrijf je dat? K-O-N-O, oké.
Onder welke vlag varen we? De Nederlandse? Vit, zoek een Nederlandse vlag.
Sneller.
Geen Nederlandse vlag, enkel een Belgische. - Wat moeten we daar mee?
Hij verft een naam die in Holland geregistreerd is.
Ik heb een Franse vlag. - En?
Als je hem een slag draait,
dan is het de Nederlandse vlag.
En daarom hou ik zo van je.
Allemaal onschuldig kijken.
Ze zeggen dat iedereen z'n prijs heeft. Maar niet iedereen krijgt die ook.
Agent Jack Valentine van Interpol is niet te koop. Niet met geld tenminste.
Eeuwige roem, dat is zijn prijs.
Het is de Kono, niet de Kristol.
Kono, K-O-N-O.
Hij is in orde, sir. - In orde?
Dat geloof ik niet. Ik ga aan boord.
Ga snel melden dat de Kristol ten zuiden van Aruba is gezien.
Zelfs als ik het moest opnemen tegen een overijverig agentje
dan kende ik genoeg manieren om een onderzoek te dwarsbomen.
Ik label mijn oorlogszendingen altijd als landbouwmachines.
Ook moet ik de eerste, onderbetaalde douanebeambte nog tegenkomen
die de inhoud van een container met radioactief afval controleert.
Maar de beste combinatie is nog steeds oude aardappelen en tropische hitte.
Het stinkt.
De Kristol is gesignaleerd in het noorden.
Ook had ik veiligheidsmensen omgekocht
om valse informatie aan collega's te geven.
De tweede regel van de wapenhandel is:
Zorg altijd dat de betaling waterdicht is.
Bij voorkeur van tevoren, het liefst naar een buitenlandse rekening.
Daarom koos ik mijn klanten zo zorgvuldig.
Je kunt zeggen wat je wilt over oorlogsleiders en dictators,
ze zijn vaak erg ordelijk.
Ze betalen altijd op tijd. - Wat is dit?
Zes kilo pure cocaïne.
Dit kan ik niet aan mijn kassier in Chase Manhattan geven.
Luister, je zou me dankbaar moeten zijn.
Ken je de straatwaarde van vandaag?
Die is na de inbeslagnames aan de grens van vorige week, met 30% gestegen.
Ik verkoop wapens, geen drugs.
Varieer eens. - Ik heb normen.
Niet betalen, is niet spelen. - Rot op.
Wat doe je? - Rot op!
Rot zelf op. - Nee, hij rot niet op.
We regelen wel iets.
Nee, Vit. Het is al goed.
De eerste en belangrijkste regel van wapensmokkel
is je nooit met je eigen waar laten neerschieten.
Gaat het?
Ik geloof het wel.
Wat doen we nu?
Laten we een feestje bouwen.
Die drugsguerrilla had gelijk.
We maakten veel winst op die coke.
En het had veel meer kunnen zijn, maar één kilo kwam nooit aan.
Ik weet nog niet waarom Vitaly vluchtte. Misschien wel voor zichzelf.
Ik vond hem 12 dagen, 3200 kilometer en 150 gram later in een Boliviaans pension.
Natuurlijk was mijn droomvrouw me voor geweest.
Kom op.
Dat is Yuri, mijn broer.
Mijn grote broer.
Wat is dat nou weer? - Oekraïne.
Ik was jong, maar ik weet het nog.
Ik begin in Odessa. Dan richting de Krim.
Je bent dood voordat je in Kiev bent.
Kom op, we gaan naar huis.
Waarom doe je dat nou?
Kom op, Vit.
JFK-vliegveld, New York - 1989
Het is fijn om weer thuis te zijn.
Ik zal je naar huis brengen.
St. Francis Ontwenningskliniek
Stap uit.
Je moet uitstappen.
Ik heb het mam en pap beloofd.
Alsjeblieft.
Dit is een topkliniek, je zult lol hebben.
Sinds vorige week zitten er twee Ford modellen,
en dat leuke weermeisje zit er al sinds juli.
Alsjeblieft, Yuri.
Je bent een goede broer.
Een goede broer. - Goed.
Stap nu uit.
Stap uit.
Vanaf dat moment handelde ik alleen.
Hoe de gelegenheidsgebruiker een verslaafde wordt, heb ik nooit begrepen.
Voor hetzelfde geld snoof ík nu lijntjes zo lang als de Belt Parkway.
Ik had echter mijn eigen verslavingen.
Daar was ze weer. Ava Fontaine.
In mijn buurt zeggen ze: 'De winnaars breken uit'
Op onze eigen manier hadden we beide de wereld veroverd.
St. Barts, de Franse Caraïben - 1989
Je kan niemand dwingen verliefd op je te worden, maar wel de kansen verhogen.
Het kostte me 20 mille om haar te boeken voor een fake fotosessie.
En nog eens twaalf om het hotel leeg te hebben.
Populair hotel, niet?
Ava Fontaine. - Yuri Orlov.
Wat brengt jou naar St. Barts? - Een fotosessie, dat was het plan.
Maar de fotograaf zit vast in Miami.
Een orkaan, hoewel er niets over op het nieuws was.
Die dingen kunnen zomaar opkomen.
Dus alles is afgeblazen,
en ik kan dinsdag pas terug naar New York.
Je kan met mij mee terug, als je wilt. Ik vertrek morgen.
Zal ik ondertussen wat foto's maken?
Ik denk dat de meeste goede relaties gebaseerd zijn op leugens en bedrog.
Zo eindigen ze meestal ook. Dus is het een logisch begin.
Zo, ja. Hou het vast.
Ik ging bijna failliet om haar ervan te overtuigen dat ik rijk was.
Ik wist dat Ava niet te versieren was met een vlucht in een privé-jet
behalve als het jouw jet was.
Is dit jouw vliegtuig? - Dat is toch mijn naam.
Natuurlijk loog ik. Het was gehuurd, net als de auto
en zelfs het pak dat ik aanhad.
Ik kon nog net de bemanning omkopen om het erop te verven.
Gelukkig keek Ada na de landing alleen nog maar in mijn ogen.
Ik had geen idee.
Het spijt me dat ik je niet herkende.
Dat hoeft niet. Kleren dragen is mijn werk.
Je doet ze tenminste niet uit.
Wel als het aan de fotografen lag.
En jij? - Ik zit in de transport.
Internationale vrachtvluchten vooral. - Dan gaan de zaken zeker goed?
Waar kom jij vandaan?
Ik ben geboren in Oekraïne, maar opgegroeid in Brooklyn.
Nee toch.
Jij ook? - Willamsburg.
Op orkanen.
Anders zou ik je nooit hebben ontmoet.
Dit is geen toeval meer.
Het voelt alsof het zo moest zijn. - Ik geloof niet in het lot.
Waar geloof je dan wel in?
Is dat een uitzicht of niet? - Absoluut.
Dank u. Bedankt.
Gefeliciteerd. - Bedankt.
Denk eraan, jongen, er is iets daarboven.
Dat weet ik pa. Een kroonluchter van veertigduizend dollar.
Doe alsof je thuis bent.
Ik weet dat dit niet makkelijk voor je is.
Wat meer van mijn familie erbij, zou leuk zijn geweest.
Met hun hart zijn ze bij je. - Dank je.
Maar daar geloof jij niet in. Weet je nog?
Ik ken je, Yuri. Ik weet ook, dat je me niet alles zegt.
Wees niet bang. Ik zal je niets vragen. Ik wil je niet horen liegen.
Je neemt risico's. Maar zet onze relatie niet op het spel.
Dat is het probleem met het verliefd worden op een droomvrouw.
Ze worden doorgaans realiteit.
Ik was nog nooit zo blij Vitaly te zien.
Verdomme, wat ben je toch mooi.
Dank je, voor zo'n mooie schoonzus.
Hij was weer gezond verklaard, maar knettergek geworden.
Dansen. We gaan dansen.
Het is een bruiloft. Het is feest. Op Yuri.
Maar dit keer, redde hij mij.
New York - 25 december, 1991
Ik leefde nog steeds boven mijn stand.
Een té hoge hypotheek. Veel schulden.
Allemaal opdat Ava zou kunnen leven zoals ze het gewend was.
Ava, dit is veel te duur. - Yuri verwent jullie graag.
En toen werd het pas écht kerstfeest.
Nicki, het is je gelukt. Grote jongen.
Kijk mijn kleinzoon nou.
Yuri, kijk eens wat je zoon doet.
Wie ooit gezegd heeft dat geven beter is dan krijgen,
kreeg nooit een kerstgeschenk zoals ik in 1991 van Mikhail Gorbatsjov.
Wat is er aan de hand?
Het is voorbij. - Wat is voorbij?
De koude oorlog met de Sovjet-Unie.
Het kwade rijk. Mikhail zegt: gedaan ermee.
Hij geeft zich gewonnen. Het is voorbij.
Je zoon kan lopen. - Dat is geweldig, schat.
Ze krijgen tenminste religieuze vrijheid. - Laten we het hopen.
Ik denk dat ik ze ga bezoeken.
Heb jij nog contact met oom Dmitri?
Ik ben niet stom, Yuri.
Je gaat daar geen Pepsi verkopen.
Wil je zo herinnerd worden?
Dat wil ik helemaal niet, want dat betekent dat ik dood ben.
Vrolijk Kerstfeest.
Wie is dit, Vitaly? - Ik ben Angel.
Ze heet echt Angel.
Ze is een fee.
Laten we haar op de kerstboom zetten.
Ik hou van jullie. - Kom op.
Van jullie allemaal.
Pak aan.
Ik ga terug naar Oekraïne.
Ik mis Odessa.
Ik mis jou. - Ik jou ook.
Wees voorzichtig, Yuri. De spullen die je verkoopt, doden je.
Vanbinnen.
Je bent stoned.
Dat is waar.
Hallo, Christian.
Odessa, Oekraïne - 1992
Tijdens de Koude Oorlog, had het Rode Leger bijna 1 miljoen troepen in Oekraïne
vanwege het strategisch belang.
Na de val van De Muur werden geen lonen meer uitbetaald.
Papieren. - Niets is beter voor een wapenhandelaar
dan de combinatie van ontevreden soldaten en magazijnen vol met wapens.
Welkom.
Ik hoopte dat generaal Dmitri Volkoff veel magazijndeuren zou openen
in veel militaire basissen. Allereerst was hij familie.
Hij was veelvuldig gedecoreerd in het Rode Leger,
en hij was bijna altijd bezopen.
Ik kan je niet zomaar overheidseigendommen verkopen.
Dat moet ik rapporteren. - Rapporteren aan wie, Moskou?
Sinds vorige week ligt Moskou in het buitenland.
Nieuwe vlag, nieuwe baas. - Die is er nog niet.
Ze hebben het veel te druk met ruziën over wie
het presidentiële vakantiehuis aan de Zwarte Zee krijgt. Het is prachtig.
Zij die het weten, geven er niks om, zij die er niks om geven, weten het niet.
Laat me je voorraden zien.
Die 45 jaar van wederzijdse haat tussen Oost en West,
had geleid tot de grootste wapenreserves ooit.
De Sovjets verdronken er haast in.
Enorme voorraden en geen vijand meer.
Hoeveel kalasjnikovs heb je eigenlijk?
Veertigduizend.
Is dat een vier? Dat lijkt me geen vier.
He lijkt meer op een één. - Nee hoor, het is een vier.
Het is wat we zeggen dat het is, niemand zal het verschil zien.
Tienduizend kalasjnikovs voor een heel bataljon.
Je voorraden zijn gevaarlijk laag. Je moet bijbestellen.
Iemand zal erachter komen.
En wat dan? - Dan kopen we ze om.
Met het einde van de Koude oorlog, begon de heetste strijd in de wapenhandel.
De wapenbazaar was geopend.
Geleide raketten, ongeleide raketten. Mortieren, mijnen,
troepenvoertuigen, hele tankdivisies.
Weet je wat? Koop er zes en je krijgt er één gratis.
Ik haalde zelfs een eskader gevechtshelikopters binnen.
De meest geavanceerde vechtmachines,
gebouwd voor een oorlog met Amerika, die nooit plaats vond.
Kom eraf voordat je gewond raakt. - Dit ding haal ik blind nog uit elkaar.
Dankzij mij worden ze alsnog gebruikt.
Ik geloof niet dat kameraad Lenin dit in gedachten had
toen hij voor een herverdeling van bezittingen pleitte.
Maar ik was niet de enige die een spoedcursus in kapitalisme gaf.
Ik had rivalen.
Zeg tegen je commandant dat Simeon Weisz hem wil spreken.
Je hebt geen idee wie ik ben, hè? - Dat interesseert me ook helemaal niet.
Je bent te laat.
Blijkbaar.
Dank u. - Alstublieft.
U verkoopt wapens?
Kom straks even naar mijn kamer dan zal ik je mijn geschut laten zien.
Je ziet er een beetje verloren uit, Simeon. Gaat het allemaal te snel voor je?
Ik ben er toch? - Niet helemaal, geloof ik.
Je handel met de CIA maakte je zo rijk. Het lijkt wel alsof je dat ideaalbeeld
niet meer los kunt laten. - De Koude oorlog had absoluut zin.
Het hield alles in evenwicht.
Nu is het moeilijker om te bepalen aan welke kant men staat.
Het is ingewikkelder geworden. - Nee, juist makkelijker.
In de wapenhandel is geen plaats meer voor politiek.
Ik verkoop aan links en aan rechts. Zelfs aan pacifisten,
maar dat zijn geen gebruikelijke klanten.
Je bent pas een echte internationalist tot je wapens hebt geleverd
om je eigen volk te doden.
Deze chaos is niet blijvend.
Er zal orde moeten komen.
In plaats van elkaar dwars te zitten, zouden we kunnen samenwerken.
Wat vind jij?
Wat ik er van vind?
Ik vind dat jij nu de amateur bent,
en dat je op je gevoel moet afgaan. Je eerste ingeving.
Ik was toen niet goed genoeg voor je
en dat ben ik nog steeds niet.
Het probleem met wapensmokkelaars die een oorlog beginnen,
is dat er nooit een munitietekort is.
Dit was de chaos die de Oude Garde altijd had gevreesd.
Volgens hen gaf ik wapenhandelaars een slechte naam.
Maar ze konden me moeilijk aangeven bij de Bond van Wapenhandelaars.
En Oekraïne was niet de enige oud-staat met een onbetaald leger en hopen wapens.
Je had Bulgarije, Hongarije, Polen, Wit-Rusland,
allemaal voor het grijpen.
Van alle wapens in het enorme Sovjetarsenaal,
was er niet één winstgevender dan de Avtomat Kalasjnikova van 1947,
beter bekend als de AK-47 of de kalasjnikov.
Het populairste aanvalswapen van de wereld, geliefd bij iedereen.
Een vier kilo wegende, elegante, simpele samensmelting van staal en triplex.
Hij breekt, blokkeert en oververhit niet.
Hij vuurt, of hij nou onder de modder of vol met zand zit.
Het is zo makkelijk, zelfs een kind kan hem gebruiken, en dat doen ze ook.
De Sovjets zetten hem op een munt. Mozambique op hun vlag.
Sinds het einde van de Koude Oorlog,
is hij het grootste exportproduct van het Russische volk.
Voor wodka, kaviaar en schrijvers met zelfmoordneigingen.
Want niemand stond in de rij voor hun auto's.
Welke documenten?
Hou ze vast zo lang je kunt, luitenant.
Vecht tot de dood. Moskou steunt je. Dat is een bevel.
Je zou toch uitkijken voor hen?
Hoe dan? Je blijft mijn helikopters verkopen.
Je bent te hebberig, Yuri. Ik kan hem niet blijven tegenhouden.
Ik heb papieren. - Niet voor de heli's.
Ken je de straf voor sanctie-ontwijking?
Een legerhelikopter verkopen is een grove overtreding.
Legerhelikopter.
Het is geen legerhelikopter. Het is een reddingshelikopter.
Aan het werk.
Geen probleem. - De wet staat aan onze kant.
Laat me je papieren zien.
Doe dat weg. Je papieren.
Mr Orlov, altijd op de verkeerde plaats op het juiste moment.
Wat gebeurt hier?
We kennen elkaar. Voor de kust van Colombia?
Hoe heette dat vrachtschip, de Kono of de Kristol?
Ze kreeg verschillende namen, die ik maar niet zal noemen.
Geef antwoord. - De nieuwe MP-5.
Wilt u daar een demper voor? - Ik wil uw papieren zien.
Sodemieter op.
Volgens de eigendomspapieren gaat het toestel naar Burkina Faso.
Netjes, zelf uitgetypt? - De heli is voor humanitair gebruik.
Dus je bent een humanitair? - Zeker.
Dit is een militair toestel.
Nu niet meer. - Luister naar de neef.
Wat kunnen ze er anders mee dan ombouwen voor vredesdoeleinden?
Je kan alleen nog bij een voedseldropping sterven.
Gaat dit hier ook naar Burkina Faso?
Ja, maar naar een andere klant op een ander adres.
En dat is zeker toeval? Hou je me voor een idioot?
Niet helemaal. En hoewel ik u niet uw werk wil voorschrijven
moet ik u erop wijzen dat indien apart verscheept, de wapens en het toestel
allebei voldoen aan de huidige standaarden van Interpol.
We weten allebei dat dat een obsceen,
bureaucratisch achterdeurtje is, dat elk moment kan sluiten.
Maar het is niet gesloten.
En hoewel sommige mensen deze vracht misschien verdacht vinden,
leven we gelukkig in een wereld waarin wantrouwen geen misdaad is.
En waar mensen zoals jij de wet respecteren.
Ik was zo schuldig als maar kon, maar Valentine kon niets bewijzen.
En hij was zo'n zeldzaam type agent,
die wist dat ik de wet overtrad, maar dat niet zelf deed om me te pakken.
TWEE DAGEN LATER
Valentine was niet de enige die m'n handel wou opdoeken.
Mijn oom had zes rivaliserende handelaars afgewezen,
soms met een beter aanbod dan het mijne.
Maar volgens Dmitri had trouw geen prijs.
Wat deed hij hier? - Hij wou jouw bod overtreffen.
Ik heb hem gezegd op te donderen.
Maar Yuri, je moet meer... - Steekpenningen geven.
Teveel mensen weten het. - Maak je geen zorgen.
Er zijn meer videorecorders en sigaretten. Ze liggen in je nieuwe auto.
Zelfs je vijand bewonderde die auto.
Ik ben de gelukkigste mens ter wereld. - Zo is dat.
Ben je vergeten hoe laat het is? - Sorry, ik...
Hoe ging je auditie?
Ze zoeken iemand anders, iemand die kan acteren.
Ze verdienen je niet.
Waar ben je? Is alles in orde?
Het was een zware dag. - Kom dan naar huis.
Gauw. Hoe gaat het met Nicki? - Hij mist je. Dat doen we allebei.
Het is zo leeg hier zonder jou. Ik hou niet van de nacht.
Niet meer sinds mijn ouders...
Wat was dat? - Ik ben op een feestje.
Ik moet ophangen. Ik wou je stem even horen.
Geef Nicki een kus. - Ik hou van je.
De dood van mijn oom was vergeefs.
Na de val van De Muur, werd alleen al in de Oekraïne
voor 32 miljard dollar aan wapens gestolen en doorverkocht.
Het was één van de grootste berovingen in de twintigste eeuw.
Monrovia, Liberia - 1995
Afrika was de belangrijkste afzetmarkt.
In een paar jaar waren 32 landen betrokken bij elf hevige conflicten.
De natte droom van elke wapensmokkelaar. Het Westen hield zich afzijdig.
En voerde een witte oorlog in wat overbleef van Joegoslavië.
De meeste zaken deed ik in Liberia, 'Land van de bevrijden.'
Gesticht als een thuisland voor bevrijde Amerikaanse slaven
en sindsdien onderworpen aan de ene dictator na de andere.
De recentste was de in Amerika opgeleide zelfbenoemde president, Andre Baptiste.
Ik ben Andre Baptiste Jr.
Mijn vader wil u ontmoeten. - Wat een eer.
Bedank hem maar. Helaas heb ik een andere afspraak.
Erg jammer, zo'n drukke agenda.
U hebt geen keuze.
Mijn vader is lichtgeraakt.
De afspraak is net vervallen.
President Baptiste was mijn beste klant, maar ik ontmoette hem liever niet.
Hij stond bekend om het stelselmatig afhakken
van ledematen van zijn tegenstanders.
Zijn zevenjarige burgeroorlog wordt omschreven als:
'een onophoudelijke stroom van buitensporig wreed geweld.'
Zo zou ik Andy ook omschrijven.
De Glock is interessant.
Gemaakt van een polymeercomposiet,
die veel van mijn klanten door de luchtvaartbeveiliging krijgen
zonder dat het alarm afgaat, maar dat raad ik u niet aan.
Als u echter op zoek bent naar een traditioneel trommelpistool,
gaat er niets boven de vuurkracht van de .357 Magnum.
En natuurlijk weigert die nooit.
Waarom deed je dat? - Wat zei je?
Nu moet u hem wel kopen, u heeft hem gebruikt.
Hoe verkoop ik een gebruikt pistool?
Een gebruikt pistool.
Die is goed.
De jeugd van tegenwoordig heeft geen discipline meer.
Ik probeer een voorbeeld te zijn, maar dat valt niet mee.
Ik geef MTV de schuld.
Een gebruikt pistool.
Ik denk dat we zaken kunnen doen.
Als ik al bang was voor Andre Senior dan was ik dat zeker voor Andre Junior.
Zo vader, zo zoon. De guave valt niet ver van de boom.
Hij was ook kannibaal. Men zegt dat hij het hart van z'n vijand at
terwijl het nog klopte, om hem bovenmenselijke kracht te geven.
Monrovia zelf was net een andere planeet. Planeet Monrovia.
Afgaand op de temperaturen lag het dicht bij de zon.
Er was amper een andere blanke te zien en ik ging nooit alleen op pad.
De buitenwijken waren het voorgeborchte van de hel. Ik wou ze zelfs niet zien.
Dit is je hotel. Twee sterren.
Kun je me het geweer van Rambo bezorgen? - Deel een, twee of drie?
Ik heb alleen deel een gezien. - De M-60.
Wil je er pantserdoorborende kogels bij? - Graag.
Mijn vader heeft een welkomstgeschenkje voor je achtergelaten op je kamer.
Veel plezier ermee.